KARMA IS A BITCH #1

Dames en heren, jongens en meisjes, het is zo ver, 5673 uur later typt de meid weer iets. 

Oké, ik heb wel getypt hoor maar voor niet leuke dingen zoals schoolverslagen. To the point.

Karma is a bitch. 

Dat weten we natuurlijk allemaal al. Het komt ons niet aanwaaien en volgens mij zijn 'wij Nederlanders' een lekker zeikvolkje en ben ik Nederlander dus zeur ik ook. Nu heb ik eerlijk gezegd ook wel echt een HELE slechte band met Karma dus ik wilde jullie ook even laten lachen en daarom vanaf nu elke week een lekker verhaaltje voor het slapen gaan. Over mij en Karma, voor jou. 

Hoofdstuk 1 - De vinger

Het was een mooie zondag ochtend om naar Zutphen te vertrekken voor een voetbalwedstrijd. Een oefenwedstrijd om precies te zijn. Nieuwe voetbalschoentjes en handschoenen, eindelijk weer een wedstrijd keepen (2e keeper, dan wacht je natuurlijk op het moment dat je lekker onder 't latje kunt staan) én mooi weer. 

Het begon dus allemaal prachtig maar in de laatste 10 minuten van de warming up geschiedde het kwaad. Een (mooie) harde bal HOP op de middelvinger. Meteen had ik het gevoel dat 't niet goed was dus handschoen uit en koelen (oké en een klein traantje) en het keeperspak nog voor de aftrap afgestaan aan Keeper Nr. 1

Na grondige inspectie van een aantal kundige teamgenotes dachten we allemaal dat het gekneusd was, maar helaas. De volgende dag bleek bij de dokter dat 't toch gebroken was. Daar hoorde een fantastisch leuke spalk van 20 centimeter bij, wat voor een tentamen schrijven en een rapport van een kantje of 30 niet heel bevorderlijk was.

Je denkt dat het allemaal wel mee valt, valt tegen, want ik kan nu al 5 hoofdstukken vooruit tikken. Wacht maar tot volgende week, dan meer over dat tentamen wat geschreven moest worden in barre, ik zeg het je, BARRE omstandigheden!

Joe. 

VOORNEMINGS

Kunnen we weer?

Ja! Heb ik goede voornemens? Ja. 

Er was eens, er was eens.. een tijd dat ik 14 keer per jaar vloog. Mooie dingen, dit jaar ben ik behalve een autoritje of 15 over de grens bij Duitsland 'alleen' op wintersport geweest. 

Nu vind ik het begrip 'reizen' vrij groot. Veel mensen denken bij reizen aan VER/GROOT/DUUR.

Ik denk vooral aan VEEL. Het liefst doe ik een lekker stedentrippie van een nachtje of 3, en dan het allerliefst een stuk of 4/5 in een jaar.

Zoals hierboven te lezen was ik in 2016 slechts in Oostenrijk te vinden, wat ook niet niks is, maar tevens betrok ik mijn eigenste stulpje waardoor m'n bankrekening minder zin had in een stedentrip dan mijn body. 

Ondertussen is het al bijna tijd (als in nog 38 dagen) voor de volgende wintersport, maar ook voor het plannen van tripjes naar nieuwe steden! 

Voornemens;

- In ieder geval 1 keer alleen naar een nieuwe stad (hoi kopenhagen)

- Terug naar Engeland (ik wilde elk jaar 1 keer terug. 0 keer gelukt in 6 jaar)

- Ziplinen in Wales

BONUSVOORNEMEN

voor als dit nog niet genoeg was;

- Ibiza in de herfst

Lijkt me geinig als alles lukt! Wat jij?!

#TREINLEVEN 2

Nou daar zijn we weer hoor.

Sinds vorige week moet ik weer twee dagen in de week naar school en op de eerste dag van m'n nieuwste treinleven kreeg ik alweer VOLOP inspiratie. Deze keer iets minder zeikerig, maar meer angry!

Hoe gezellig.

Luister(ik bedoel natuurlijk lees), er bestaan echt 'aso oudjes'. Dan bedoel ik oudjes die in een scootmobiel zitten en keihard op je hak inrijden, die de verkeersregels aan hun laars lappen, niet begrijpen dat er nog 80 mensen op het terras zitten en de koffie daarom iets langer duurt óf nog iets pittiger, de koffie te sterk vinden en dan gaan zeuren over dat je dat apparaat van 10 koppen maar weer de deur uit moet doen en filter koffie moet gaan zetten. 

Deze dingen zijn niet uit m'n duim gezogen he, gebeurt echt dit. 

Ohja, ik kan me ook best verzetten tegen burgerlijke dingen, zoals 65+'ers die met z'n allen in de trein hun eigen koffiekan (met kopjes) mee hebben en kaas en worst in boterhamzakjes uit gaan delen. Lekker een dagje weg (maar ergens koffie drinken is te duur). Grr. Blijf thuis joh. 

NOU, wat is m'n punt vraag je je af? Komt het.

Afgelopen week zat ik in de trein en het was echt takke druk en ik zat op een klapstoeltje bij de deur. Er kon nog net 5 man bij in de trein en dat gebeurde dan ook, waaronder 4 oudere mensen, die aan hun tasjes te zien duidelijk naar het Westland geweest waren. Lekker een dagje weg (brr). Aan één van de dames vroeg ik of ze op mijn plek wilde zitten, en daarop antwoordde ze dat ze liever had dat haar zwager kon zitten, want die liep met een stok. 

Tuurlijk. Geen probleem dus ik sta op (vind ook dat dat hoort). Maar denk jij, beste lezer, dat er om mij heen ook maar IEMAND op stond voor die andere 3 ouderen? Volwassenen, jongeren, kinderen? Neen. Volgende halte zie ik een jongen van een jaar of 20 azen op het andere klapstoeltje en nog nét optijd zei ik tegen die vrouw 'oh kijk daar is nog een stoel'. Boze boy gekweekt natuurlijk, maar dat is dan maar jammer hoor. 

WÁT is er aan de hand met deze samenleving? Moeten we campagnes gaan voeren op TV/radio zodat we weer fatsoen krijgen en gewoon opstaan voor ouderen, ze een trapje ophelpen of laten zien hoe de OV chipkaart werkt? Kan me namelijk voorstellen dat dat voor die ouderen nog 100 x zo moeilijk is als voor ons jonge duifjes.  

Nog een puntje in deze eenzijdige discussie. Op opsporing verzocht zie je dan dat overvallers oudere mensen eerst compleet in elkaar slaan. WAT DENK JE VRIEND? Dat die mensen iets proberen als je met een knuppel, pistool of ander voorwerp voor ze staat? Tuurlijk moeten ze niet gaan jatten hé, maar als je dat dan per sé moet doen, laat die mensen dan ff met rust joh. 

Was gezellig, daag!

FIJNE DINGEN #1 FOODTRUCKFESTIVAL

Het is bijna niet te geloven, maar afgelopen zaterdag was ik vrij. Niet geheel ongepland natuurlijk, want drie maanden geleden zag ik dat er een food truck festival zou zijn in ons kleine dorp, dus daar MOEST ik natuurlijk naartoe.

Ik ben mensen tegen gekomen die letterlijk zeiden: 'Ohja, jij kon dit natuurlijk niet missen.' Thanks. I like my food. 

Nu is het niks nieuws dat ik van eten hou, maar op marktjes en festivals ben ik nóg iets blijer over eten, kijk hoe gezellig!

#VLIEBIZA

In mijn 24 jarige bestaan ben ik waarschijnlijk 26 keer op Vlieland geweest. In de herfstvakantie met een hele groep de boot op en naar het eiland. Wat ik me van toen kan herinneren? Dat er een beetje knullige restaurantjes waren en wij sliepen altijd in het hotel in de duinen, 'Seeduyn'. Doen we nog steeds hoor.

Pure nostalgie om daar elk jaar terug te komen, geen auto's, geen drukte. Je kunt niks dus je doet niks anders dan fietsen van restaurant naar restaurant en lekker eten en drinken en vooral uitrusten (a.k.a. uitwaaien) 

Toen hadden mijn vrienden van de Telegraaf ineens een artikel over mijn lievelingseiland geschreven waar onze gehele Vlielandcrew niet zo over te spreken was. Iets met Jetset, Ibiza, duur, boten en stilte. Omdat ik het er niet mee eens ben ga ik ff lekker typen waarom dan niet. Leuk om te lezen? Misschien. En ik hoop dat Sophie Kluivers het ff leest. 

Jetset

De jetset. Sinds wij op het eiland komen, zien we ook Robert ten Brink en Monique van der Ven (a.k.a. Dokter Deen) elk jaar. Ook is het truitje over de schouders gehalte vrij hoog, maar dat kan ik ook doen zonder elite of jetset te zijn toch? Ook zegt iemand iets over de bouwvakkers die naar andere eilanden gaan, maar de BN'ers en elite komen op Vlieland en 'Monique van der Ven gaf dan zomaar een rondje aan een heel gezelschap, daar keek ik wel van op want ik ben zelf maar heel simpel opgegroeid.' 

Hoe weet die bootman nou in hemelsnaam hoe mevrouw van der Ven is opgevoed. En kun je dan geen rondje geven? Moet je daar een zware boom diggy boingboing rijke tatta voor zijn? Neen.

Daar hou ik dus niet zo van, Telegraaf (en schipper natuurlijk). Mensen om hoe ze eruit zien beoordelen op of je bouwvakker bent of niet. Misschien ben ik wel bouwvakker maar doe ik mijn trui na 17:00 wel over m'n schouders. Weet hij veel. Daag.

Duur

Tuurlijk, je kan het zo gek maken als je zelf wil, maar als je dat niet wil kun je ook prima naar het eiland. Zoals Sophietje zelf al schrijft, zijn er 7000 toeristenbedden op het eiland waarvan meer dan de helft op de camping. Dan kun je het al helemaal zo crazy maken als je zelf wil. Je kan naar de biologische winkel in het dorp gaan maar je kan ook Lidl broodjes van huis meenemen hé! 

Ook schrijft mijn vriendin dat de ondernemers prijzen kunnen blijven verhogen want 'mensen betalen het toch wel!'. Pak anders de menukaart van de enige strandtent én drukste lunch/dinerplek van Vlieland (Badhuys, hoi!) er even bij (KLIK) dan kan ik toch ff íéts andere conclusies trekken. Ohja, als een uitsmijter ineens €17,50 kost gaat niemand dat betalen hoor.

Goed, goed, goed, de winkels in de dorpsstraat zijn niet de minste, maar je bent niet verplicht om iets te kopen. 

Ohja, Sophie heeft wel gelijk (ooooh, toch nog een puntje voor S.) je moet er met de boot naartoe. Zo'n €35/40,- voor een retourtje. Aan de andere kant betaal je dat (of meer) ook voor een retourtje Amsterdam)

P.S. Alles dat ze op het eiland verkopen moet per boot komen. Dan mag je van mij best een eurotje bij de prijzen op gooien hoor. (Amsterdamse prijzen noemen ze dat. Beste Amsterdam, doe er eens wat aan met alles naast de deur toch nog €4,- voor een cola vragen is niet leuk)

Mijn Vlieland

Er is niks van mij bij natuurlijk, en we zijn vast niet de enige familie die al jaren op het eiland komt, maar het is nog steeds als vroeger hoor. Je stapt de boot af, en haalt een fiets en het feest kan beginnen. De restaurantjes zijn inderdaad een stukje hipper geworden en sommige oude café's zijn nu toffe winkels maar dat kun je ook meegroeien noemen. 

Dit was mijn betoog. Wij simpele mensen zonder villa en jacht en BN'er status gaan ook prima naar het eiland zonder tonnen uit te geven en dat kan gewoon. Doei Telegraaf en Sophietje!

#TREINLEVEN1

Één van mijn favoriete hashtags is toch wel die ene #treinleven, waarmee je op Twitter óf natuurlijk een van je andere Social Media kanaaltjes laat zien hoe leuk of super kut je leven in de trein is. 

In de trein richting school (Apeldoorn jeuj) zag ik nooit zo veel opvallends, maar toen ik vorig jaar zeker 2 keer in de week op en neer ging naar Amsterdam kwamen er blote voeten, soya melkpakken, borstvoeders en andere rare dingen voorbij waar ik je graag in meeneem, want ik kan het gewoon niet laten om het internet te er mee vol te spammen (voor de drie mensen die dit gaan lezen). 

We beginnen met de 50+-aso-hippie.

Ja, deze combinatie. Met van die hippe mensen in wijde pofbroeken en zo'n sjaal met verschillende kleuren streepjes had ik het altijd een beetje te doen. Vredelievend enzo. Tot ze nootjes naast me begonnen te eten/vreten.

Ik zit rustig in één van de laatste treintjes terug naar de Achterhoek en er gaat een vrouw(met pofbroek, kapot shirt, 50+ (als het geen 65+ was), en een 'goed boek') naast me zitten. Voor de duidelijkheid, ik zat op de chille plek aan het raam bij het tafeltje. Ze had een Starbucks beker, wat waarschijnlijk zwaar tegen haar principes in ging (want te mainstream) en ik schrok er zelf ook een beetje van. Anyhow er zat thee in, zag ik aan het zakje, niet eens groene thee (#heftig). Ze ging lekker boekje lezen maar zonder te kijken of pardon te zeggen ging haar arm steeds voor me langs naar het tafeltje.  

Niet dat ze dat tafeltje niet mag gebruiken maar onaangekondigd in iemands aura komen is best heftig. En nu komt het ergste, ze begint nootjes te eten en legt die zak PAL voor mn neus neer (open dan ook hé) en gaat nog vaker voor me langs. Nu denk je vast wat doe je moeilijk, maar ik ben zwaar allergisch voor die dingen en begon al een beetje misselijk te worden. 

Om de halve minuut ging haar arm voor me langs met nootjes, voor de thee, thee terugzetten, nieuwe nootjes en toen was het genoeg. Door de nootjes voor m'n neus kon ik niet meer normaal ademen en vroeg of ze die a.u.b. even ergens ander kon leggen omdat ik er allergisch voor ben. Kon niet. 

Doei sympathie voor hippie vrouwen in pofbroeken.